środa, 28 czerwca 2017

Błogosławiony Rafał Chyliński – patron adwentowego miłosierdzia

2013-12-02 14:19:07 (ost. akt: 2013-12-02 14:28:53)

Podziel się:

 Rzeźba bł. Rafała Chylińskiego-Kwatera Cmentarna Franciszkanów (Cmentarz Łagiewnicki Łódź)

Rzeźba bł. Rafała Chylińskiego-Kwatera Cmentarna Franciszkanów (Cmentarz Łagiewnicki Łódź)

Autor zdjęcia: Milesspoke/wikipedia.org

Franciszkanie Świeccy przy parafii św. Maksymiliana w Olsztynie serdecznie zapraszają w poniedziałek 2 grudnia na obchody ku czci bł. Rafała Chylińskiego

Melchior Chyliński (takie imię otrzymał na chrzcie świętym w kościele parafialnym w Buku) urodził się 8 stycznia 1690 r. we wsi Wysoczka koło Poznania, w rodzinie szlacheckiej, jako syn Arnolda Jana Chylińskiego i Małgorzaty Marianny z Kierskich. Małgorzata była bardzo pobożną osobą i miała wielkie nabożeństwo do św. Bonawentury, franciszkanina i jemu przypisywała szczególną opiekę nad Melchiorem. Melchior uczył się w szkole parafialnej w Buku. Podczas zarazy (w roku 1707 lub 1708) zmarł Arnold Jan Chyliński i wtedy też został ograbiony ich dwór i prawdopodobnie spalony. Matka nie miała środków, aby kształcić swoich synów Melchiora i Stanisława. Kształceniem siostrzeńców zajął się biskup nominat Stanisław Kierski, sufragan kamieniecki. Melchior, dzięki pomocy wuja, mógł ukończyć kolegium jezuickie w Poznaniu i w roku 1712 wstąpił do wojska jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego. Służba Melchiora trwała trzy lata, wtedy też został on oficerem i dowódcą chorągwi pancernej. Po abdykacji Stanisława Leszczyńskiego Melchior opuścił wojsko, nie skorzystał z rad rodziny namawiającej go do zawarcia związku małżeńskiego.

Melchior Chyliński w roku 1715 udał się do Krakowa i poprosił o przyjęcie go do zakonu franciszkańskiego jako brata. Magister nowicjatu, Aleksander Sierakowski, biorąc pod uwagę wykształcenie kandydata przyjął go do krakowskiego klasztoru, ale jako kleryka. W dniu 4 kwietnia 1715 r. Melchior otrzymał imię zakonne Rafał, w rok później złożył śluby zakonne w Piotrkowie Trybunalskim, bo do tego miasta przeniesiono nowicjat. Kleryk Rafał odbył skrócone studia teologiczne, bowiem brakowało kapłanów, gdyż połowa ojców z polskiej prowincji franciszkanów zmarła podczas epidemii w roku 1708. Rafał otrzymał święcenia kapłańskie w grudniu 1717 r. z rąk biskupa inflanckiego Piotra Tarły, administratora diecezji poznańskiej. Przełożeni zakonni ojca Rafała najpierw skierowali go do pracy w Radziejowie. W latach 1719-1727 pracował w klasztorach w Pyzdrach, Poznaniu, Warszawie, Kaliszu, Gnieźnie, Warce, następnie przez osiem lat przebywał w Łagiewnikach (dzisiejsza Łódź), po czym przez dwa lata był w Krakowie. Ostatnim etapem życia ojca Rafała były wspomniane wyżej Łagiewniki.

Ojciec Rafał odznaczał się od początku swojego kapłaństwa wielką gorliwością, w każdym klasztorze był spowiednikiem, wybierano go także na kaznodzieję (taki był zwyczaj w zakonach). Jako spowiednik miał wielu penitentów: szlachty i mieszczan, a także ubogich mieszkańców wsi, chłopów. Jednakże ojciec Rafał najbardziej lubił służyć Chrystusowi w chorych i ubogich. Bywał też kapelanem w dworach szlacheckich. Ojca Rafała uważano za wielkiego egzorcystę i dlatego też przysyłano do niego osoby uważane za opętane. Ojciec Chyliński często sam odwiedzał chorych, udzielał im sakramentów, modlił się z nimi, pocieszał, podnosił na duchu. Przez Łagiewniki przechodziły pielgrzymki z Wielkopolski i Mazowsza na Jasną Górę. Wielu tam było ubogich pielgrzymów. To dla nich ojciec Rafał starał się o żywność, głosił nauki, spowiadał. Jako jałmużnik zakonny w Łagiewnikach z wielką miłością i dobrocią obsługiwał biedaków i głodnych. Sam napełniał garnuszki jedzeniem i podawał głodnym kłaniając się im, widząc w nich głodnego Chrystusa. Podczas pobytu w Krakowie, gdzie panowała wielka zaraza w roku 1736, ojciec Rafał sam zgłosił się do obsługiwania chorych, opieki nad nimi. Przez całe dni przebywał z zarażonymi w szpitalach lub w ich domach (W. Zaleski, H. Fros, A. Zwiercan).

Rafał Chyliński miał szczególne nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu, Męki Pańskiej, Krzyża Świętego, brał udział w nabożeństwach pokutnych, umartwiał się. Często, nawet codziennie spowiadał się. Długo przygotowywał się do Mszy Świętej i pobożnie ją odprawiał. Ojciec Rafał często powtarzał słowa: „O jak dobry, jak dobry jest Bóg. Mamy dobrego Pana” (A. Zwiercan). Nasz Patron zakończył swoją ziemską wędrówkę w opinii świętości w klasztorze w Łagiewnikach w dniu 2 grudnia 1741 r. i został pochowany w tamtejszym franciszkańskim kościele. Beatyfikował go papież Jan Paweł II w Warszawie w dniu 9 czerwca 1991 r. podczas IV pielgrzymki do Polski.
Liturgiczny obchód ku czci bł. Rafała Chylińskiego przypada na dzień 2 grudnia.

ks. Stanisław Hołodok




Franciszkanie Świeccy przy parafii św. Maksymiliana w Olsztynie (koło Dworca PKP/PKS) serdecznie zapraszają na obchody ku czci bł. Rafała Chylińskiego w poniedziałek 2 grudnia 2013 roku.

O godz. 17.30 różaniec i o 18.00 Msza św. ku czci bł. Rafała wraz z nabożeństwem.

Źródło: Artykuł internauty

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB